ادامه مطلب...
چندین روز از حادثه سیل در استان‌های گلستان و مازندران می‌گذرد و باید شاهد تلاش‌هایی می‌بودیم که دولت باید برای رفع این بحران همت می‌گمارد اما اکنون ظاهراً اوضاع در حال تحریفی است که البته پشت آن همان ناکارآمدی‌های همیشگی نهفته است.
به گزارش شبکه خبری تهران نیوز ؛ مصطفی هدایی – حجت‌الاسلام حسن روحانی ، رئیس جمهور در جریان سفر خود به استان خوزستان در سخنانی تامل برانگیز ضمن تعریض وارد کردن به سایر نهادهای خدمت‌رسان به مردم در حادثه سیل اخیر، اعلام کرد که چون خود وی از نزدیک (بعد از گذشت یک هفته!) عمق فاجعه را تماشا کرده، حالا راه‌های دیگری برای کمک به شهر مردم در ذهن دارد و از روند کارهای صورت گرفته رضایتی در کار نیست !

هر چند اظهارات جدید آقای رئیس جمهور در نوع خود کم سابقه نبوده است، اما باید چند نکته مهم را گوش‌زد کرد و سئوالاتی را از ایشان پرسید:

۱- ابتدا باید این پرسش را مطرح کرد که اگر سایر نهادهای کشور اقداماتی را انجام داده‌اند، پس نقش و وظیفه دولت محترم برای حل مشکلات به‌وجود آمده چه بوده است؟ و اصولاً ارگان‌های دولتی در کجای ماجرا قرار داشته‌اند؟

۲- چگونه بعد از گذشته قریب ۱۰ روز از فاجعه سیل گلستان و مازندران و نیز سایر استان‌های کشور، هنوز رئیس جمهور هیچ ارزیابی از وضعیت مردم نداشته است و تازه ظرف ۴۸ ساعت گذشته شخص رئیس جمهور از اوضاع با خبر شده است؟ ، آیا این وضعیت زیبنده مقام اول اجرایی کشور و نیز شان وی بر اساس قانون اساسی است؟

۳- حتی با نادیده گرفتن حادثه سیل اخیر، رئیس محترم دولت چه پاسخی درباره زلزله سال گذشته در استان کرمانشاه دارد؟ ، هنوز هم با مراجعه به منطقه بسیاری از نهادهای غیردولتی و حتی مردمی در حال ساخت مسکن هستند. چگونه بازهم کمک‌رسانی دیگر نهادها را حالا رئیس جمهور زیر سئوال می‌برند؟

۴ -چرا تا این لحظه شخص رئیس جمهور هیچ گزارش مستند و دقیقی از حادثه سیل اخیر و خسارت‌ها و نیز راهکارهای جبران خسارت‌ها به مردم ارائه نداده‌اند؟

آری؛ چنین وضعیتی اساساً نشان می‌دهد دولت فشل، بدون عمل به وظایف خود تنها به‌دنبال زمین بازی است و سعی می‌کند با وارد کردن تعریض‌های گاه و بیگاه به دیگران در واقع وظایف خود را به حاشیه پنهان ببرد.

البته مردم ایران با اتفاقات اقتصادی اخیر به خوبی با بازی‌های رسانه‌ای «آشنا» هستند و قطعاً با آگاهی خود می‌توانند خدمت‌رسان‌های واقعی را بشناسند. همه این اقدامات، تلاش‌هایی بوده است که دولت باید برای آن‌ها همت می‌کرده است و اکنون ظاهراً اوضاع در حال تحریفی است که البته پشت آن همان ناکارآمدی‌های همیشگی نهفته است.

@هدایی - خبرنگار

شهرداری,شهرداری شهر,پرتال شهرداری,سايت شهرداری,اخبار شهرداری,خبر شهرداری,شهردار,شهردار شهر,تلفن شهرداری,آدرس شهرداری,ماليات شهرداری,شورای شهر,شورای شهرستان,شورای اسلامی شهر,یارانه,بلیت,سفر,فرمانداری,بخشداری,دهیاری,استانداری,ارز,دلار

ادامه مطلب...

ادامه مطلب...
اختلاف میان کارلوس کی‌روش و برانکو ایوانکوویچ، نه برای امروز است و نه دیروز. این دو یکی دو سالی است که با یکدیگر به مشکل خورده‌اند و دیگر خبری هم از حضور برانکو در تمرین تیم ملی و یا برعکس، تماشای تمرین پرسپولیس توسط کی‌روش نیست.


کی‌روش در 7 سال و 9 ماه اخیر 91 بار روی نیمکت ایران نشسته که حاصل آن 54 برد، 25 تساوی و 12 شکست است. یعنی 187 امتیاز کسب کرده، به طور میانگین 05/2 به ازای هر بازی که 04/0 درصد بهتر از برانکو است. اگر این اختلاف اندک را با قهرمانی برانکو در بوسان و کسب عنوان سومی در جام ملت‌های آسیا پوشش بدهیم، می‌توان گفت این دو مربی روی نیمکت تیم ملی به یک اندازه موفق بوده‌اند. هر چند بازی‌های ملی و سطح رقبا را هم باید در نظر گرفت اما آمار کلی و عناوین کسب شده توسط دو مربی نشان می‌دهد آنها در تیم ملی شبیه یکدیگر نتیجه گرفته‌اند. بنابراین مقایسه کی‌روش و برانکو، در یک نقطه مشترک هم به نتیجه‌ای آنچنانی نمی‌رسد. نتیجه‌ای که بتواند ملاکی برای قیاس آنها با هم باشد.

اختلاف میان کارلوس کی‌روش و برانکو ایوانکوویچ، نه برای امروز است و نه دیروز. این دو یکی دو سالی است که با یکدیگر به مشکل خورده‌اند و دیگر خبری هم از حضور برانکو در تمرین تیم ملی و یا برعکس، تماشای تمرین پرسپولیس توسط کی‌روش نیست. تنها عکس مشترک این دو را چند سال قبل دیده‌ایم. جایی که برانکو با کت کرم‌رنگ در حال گپ زدن با کی‌روش است. این تنها تصویری است که از این دو به یاد داریم.


از اختلاف‌ها و دلایل‌شان که بگذریم، این روزها قیاس میان این دو مربی را در فضای مجازی و برخی رسانه‌ها می‌بینیم. عده‌ای معتقدند کی‌روش در سطح بالاتری نسبت به برانکو قرار دارد و گروهی دیگر بر این عقیده‌اند که برانکو مربی بهتری است.


اگرچه کارلوس کی‌روش به لحاظ آماری و سوابق حرفه‌ای مربیگری در فوتبال دنیا اصلا قابل مقایسه با برانکو نیست و آثار فنی‌اش هم کلاس و جنس دیگری دارد اما برخی معتقدند از نظر توان مربیگری نمی‌توان به طور قاطع گفت چه کسی بهتر است. در عین حال بررسی کارنامه این دو در تنها تیم مشترک‌شان شاید بتواند به این مقایسه و نتیجه آن کمک کند.


برانکو و کی‌روش هر دو سال‌هایی را روی نیمکت تیم ملی گذرانده‌اند. برانکو حدفاصل سال‌های 2002 تا 2004 و کی‌روش از 4 آوریل 2011 تا امروز. هر دو حضور در تورنمنت‌های بسیاری را تجربه کرده‌اند. برانکو ایوانکوویچ با تیم ملی به جام ملت‌های آسیا رفته، در بازی‌های آسیایی شرکت کرده و در جام جهانی نیز حضور داشته است.
کارلوس کی‌روش نیز یک جام ملت‌های آسیا را با ایران تجربه کرده و 2 بار هم در جام جهانی روی نیمکت تیم ملی نشسته است. هر دو مربی در تورنمنت‌های بزرگی شرکت کرده‌اند اما مقاطع زمانی مختلف و سختی رقابت‌ها و افزایش قدرت رقبا کار را برای مقایسه دشوار می‌کند.


مربی کروات از حیث کسب عنوان، در جایگاه بهتری نسبت به کی‌روش قرار دارد. برانکو همراه تیم امید و در حضور علی دایی، یحیی گل‌محمدی و ابراهیم میرزاپور که بازیکنان بزرگسال این تیم بودند، عنوان قهرمانی بازی‌های آسیایی بوسان را به‌‌دست آورد. عنوانی که شاید یک مدال طلای آسیا برای کاروان ورزشی ایران به ارمغان آورد اما از حیث اعتبار فوتبالی تقریبا ارزش چندانی نداشت. به ویژه اینکه تیم ملی با حداکثر توانش در استفاده از نفرات بزرگسال راهی این رقابت‌ها شد، آن‌هم در حالی که عمده کشورهای مدعی به بازی‌های آسیایی به چشم یک تورنمنت تدارکاتی پیش از مقدماتی المپیک نگاه می‌کنند و اتفاقا از چهره‌های جوان‌تر سود می‌برند. البته در آمار، این عنوان قهرمانی را باید به نام برانکو بنویسیم.


سرمربی پرسپولیس یک عنوان سومی هم در جام ملت‌ها همراه ایران به‌دست آورده. عنوانی که می‌توانست قهرمانی باشد اما شکست در ضربات پنالتی مقابل چین باعث شد تا دست ایران -در عین شایستگی- از تصاحب این افتخار کوتاه بماند. او یک صعود آسان هم به جام جهانی 2006 را در کارنامه دارد، هر چند تیم ملی با کسب تنها یک امتیاز از مسابقات خداحافظی کرد.
اما کی‌روش؛ مرد پرتغالی شاید هنوز عنوان قابل‌توجهی با تیم ملی به‌دست نیاورده باشد اما 2 بار ایران را به جام جهانی برده. یک بار در سال 2014 و دیگری 2018 که آسان‌تر شدن صعود به جام جهانی خود دستاورد فنی مهمی برای تیم ملی است. همچنین عملکرد خوب ایران مقابل آرژانتین و نیجریه در جام جهانی 2014 و بهتر از آن مقابل مراکش و پرتغال در جام جهانی 2018 نشان از سیر صعودی شخصیت فنی و اعتبار تیم ملی ایران دارد.
شکست مقابل عراق در جام ملت‌های آسیا در سال 2015 نقطه تاریک کارنامه کی‌روش روی نیمکت تیم ملی ایران است. هر چند در این بازی، ایران دقایق بسیاری را ده‌نفره بود و در نهایت هم مقابل عراق با ضربات پنالتی شکست خورد.
قهرمانی به کنار، آمار بازی به بازی برانکو و کی‌روش را مقایسه می‌کنیم. برانکو ایوانکوویچ با احتساب بازی‌های آسیایی، 62 بار روی نیمکت تیم ملی ایران نشسته، 36 برد به‌دست آورده، 17 بار مقابل حریفان به تساوی رسیده و 9 شکست نیز متحمل شده است. او 125 امتیاز روی نیمکت ایران کسب کرده، یعنی به طور میانگین به ازای هر بازی 01/2 امتیاز.
در این بخش، آمار کارلوس کی‌روش کمی بهتر از برانکو است. سرمربی پرتغالی تیم ملی در 7 سال و 9 ماه اخیر 91 بار روی نیمکت ایران نشسته که حاصل آن 54 برد، 25 تساوی و 12 شکست است. یعنی 187 امتیاز کسب کرده، به طور میانگین 05/2 امتیاز به ازای هر بازی که 04/0 درصد بهتر از برانکو است.
اگر این اختلاف اندک را با قهرمانی برانکو در بوسان و کسب عنوان سومی در جام ملت‌های آسیا پوشش بدهیم، می‌توان گفت این دو مربی روی نیمکت تیم ملی به یک اندازه موفق بوده‌اند. هر چند بازی‌های ملی و سطح رقبا را هم باید در نظر گرفت اما آمار کلی و عناوین کسب شده توسط دو مربی نشان می‌دهد آنها در تیم ملی شبیه یکدیگر نتیجه گرفته‌اند. بنابراین مقایسه کی‌روش و برانکو، در یک نقطه مشترک هم به نتیجه‌ای آنچنانی نمی‌رسد؛ نتیجه‌ای که بتواند ملاکی برای قیاس آنها با هم باشد.

شهرداری , سایت شهرداری , پرتال شهرداری , پورتال شهرداری , شهرداری شهر , شهردار , شهردار شهر , اخبار شهرداری , خبر شهرداری

آپلود عکس

 

آپلود عکس

 

آپلود عکس

 

آپلود عکس

 

آپلود عکس

 

کوتاه کننده لینک

 

آپلود عکس

 

آپلود عکس

 

آپلود عکس

 

آپلود عکس

 

آپلود عکس

 

آپلود عکس

 

آپلود عکس

 

آپلود عکس

 

آپلود عکس

 

آپلود عکس

 

آپلود عکس

 

آپلود عکس

 

آپلود عکس

 

کوتاه کننده لینک

 

آپلود عکس

 

آپلود عکس

 

آپلود عکس

 

آپلود عکس

 

آپلود عکس

 

آپلود عکس

 

آپلود عکس

 

آپلود عکس